ചീവിടുകള്‍ 

                            നിര്‍ത്താതെ പറയുന്നത് 

മനുഷ്യന് ആര്‍ത്തിയില്ലാത്ത 

ഒരു ഭൂതകാലം ഉണ്ടായിരുന്നു 

എന്നാ ഓര്‍മ പെടുത്തലാകാം  

ചിവീടുകള്‍ നിര്‍ത്താതെ പറയുന്നത്. 

അല്ലെങ്കില്‍ 

വരാന്‍ പോകുന്ന ആപത്തിനെ കുറിച്ചുള്ള 

സൂചനയാവാം 

ചിവീടുകള്‍ നിര്‍ത്താതെ പറയുന്നത്.

അതുമല്ലെങ്കില്‍ 

വെളിച്ചം നഷ്‌ടമായ ആധുനികയില്‍

ഭ്രമിച്ചു പോയ ഇണയെ 

സത്യമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് 

തിരികെ വിളിക്കുന്നതാകാം 

ചിവീടുകള്‍ നിര്‍ത്താതെ പറയുന്നത്.

നിള

താരാട്ടിന്‍റെ ഈണം കൊതിച്ചവള്‍

ജീവിതത്തിന്‍റെ താളംവില്‍ക്കപെടുന്നു.

 

കൊയ്തുകഴിഞ്ഞ പാടം പോലെ നിള

ചുമട് ഇറക്കിയ കീഴാളന്റെ കിതപ്പ് 

വിധവയുടെ നെടു വീര്‍പ്പ്

പങ്ക് നഷ്ട പെട്ട കുട്ടിയുടെ നിരാശ

മരണം കാത്തുകഴിയുന്ന വൃദ്ധയുടെ മൂകത 

പോയ കാല വസന്തത്തിന്റെ നനവ് 

കയ്യേറ്റ കാരന്‍റെ ദുര്‍ഗന്ധം. 

ബാക്കിയായ മത്സ്യങ്ങള്‍ 

മോചനത്തിനായി കേഴുന്നു 

അരുതേ എന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ 

വിശ്വാസം നടിച്ചവര്‍ അത് കേട്ടില്ല. 

മരണതന്‍ നദിവേഗ 

ജാലകം തുറക്കുന്നു 

പ്രജ്ഞയില്‍ നിലാവിന്‍റെ

കുളിരും ലയങ്ങളും 

അകലെ വാനത്തില്‍

നേര്‍ത്ത കാട്ടിലൂടെ ഒലിച്ചു പോകുന്നു 

ജല കന്യക .

ഉത്തരാധുനിക പ്രണയം 

ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നപ്പോളാണ് പ്രിയപെട്ടവളെ 

എനിക്ക് നിന്നെ കുറിച്ച് ഓര്‍മവന്നത് .

നിഗൂഡതകള്‍ പേറുന്ന ഇരുണ്ടജലാശയത്തില്‍ നിന്ന് 

ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്ന ഒരു പരല്‍മീനിനെ പോലെ നീ .

ഘടികാരത്തിലെ കറുത്ത ചിറകടി 

ഹൃദയത്തെ -

ബീജ ഗണിത ലഘൂകരണത്തിലേക്ക്

വലിച്ചെറിയുന്നു 

ഗണിത ശിഖരത്തില്‍ ജീവന്‍റെ ദുര്‍നാടകം.

വിരസതകള്‍ ചേക്കേറുന്ന ഭ്രാന്തിന്റെനിമിഷങ്ങളില്‍ 

എനിക്ക് നിന്‍റെ ഓര്‍മയും പ്രണയവും വേണം 

ഒരു തുലാവര്‍ഷ മഴപോലെ നീ 

എന്നെ നനയ്ക്കുക .

ദാഹിക്കുമ്പോള്‍ ചുംബനങ്ങളുടെ 

ഒരു ചഷകം തരിക .

മൌനത്തിന്‍റെ പെരുമഴയില്‍ 

നനഞ്ഞു കുളിക്കുമ്പോള്‍ 

ഇന്റെര്‍നെറ്റിലെ പുതിയ ദൃശ്യങ്ങളെകുറിച്ച് പറയാം.

അല്ലെങ്കില്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കറിന്റെ ഗ്രന്ഥപഠനത്തെ കുറിച്ച്,

അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഹോളിവൂഡിലെ നൃത്തചിത്രങ്ങളെ കുറിച്ച്....

ഒടുവില്‍ 

ഗര്‍ഭപാത്രത്തിലേക്ക്  തുറിച്ചുനോക്കുന്ന 

കുഞ്ഞിന്‍റെ മരണ മുഖംകണ്ട് 

നിര്‍വികാരമായി കൈ വീശിപിരിയാം.

പിന്നെ ഓര്‍ക്കാം .

വിരസതയുടെ നിമിഷങ്ങളത്രയും

ഓര്‍ക്കാനുള്ളതാണ്.  

ചാപിള്ള

                                                 കരയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല

ഉമ്മ കൊടുത്തു തുടുത്ത മുഖം 

അന്‍പത്തി ഒന്ന് കഷണങ്ങളായപ്പോള്‍

വെട്ടരുത് മുഖം മാത്രം 

പെറ്റവള്‍ക്കും കൂടെ പൊറുത്തവള്‍ക്കും 

ഒരിറ്റു കണ്ണുനീര്‍ വീഴ്ത്താന്‍ 

വെട്ടരുത് 

മുഖം മാത്രം വെട്ടരുത് 

പത്തുമാസം ചുമന്നു നൊന്തു -

പെറുന്ന അമ്മമാര്‍ എന്നുമുണ്ടെങ്കിലും 

ആശിച്ചു പോകുന്നു പേറ്റുനോവിനിടയിലും 

എന്‍റെ കുഞ്ഞു ചാപിള്ളയാകണേ .  

ഭരണം

കോഴി കൂവുന്നത് 

നമുക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് നാം കരുതും 

എന്നാല്‍ കോഴി കൂവുന്നത് നമുക്ക് വേണ്ടിയല്ല 

രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ നാട് ഭരിക്കുന്നത്‌ കണ്ടാല്‍ 

നമുക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് നാം കരുതും 

എന്നാല്‍ നമുക്ക് വേണ്ടിയല്ല 

രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് 

അധികാരം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തെക്കാള്‍ സുന്ദരം 

പാവപെട്ട ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ 

ജീവിതം നരകത്തെക്കാള്‍ ഭയാനകം .

പ്രകൃതിയുടെ രാഷ്ട്രീയം

വഞ്ചന യിലും പരിഹാസത്തിലും 

അകപെട്ട വാക്കുകള്‍ 

മാനഹാനിയാല്‍

ആത്മഹത്യ ചെയ്തു .

പെയ്തു തീര്‍ന്ന ആകാശം 

വേദനയാല്‍ തേങ്ങി 

ജലവും മണ്ണും വീതം വെച്ചു 

തമ്മില്‍ തല്ലുന്നവര്‍ക്ക്

നല്‍കിയിട്ട് എന്തു കാര്യം .

കടല്‍ കോപത്തിലാണ് 

അന്നത്തെ അന്നത്തിനു പോയ 

തോണിക്കാരനെ മറിചിടാതെ

മനുഷ്യരുടെ കടന്നു കയറ്റത്തില്‍ 

അടിഞ്ഞു കൂടിയ കൊഴുപ്പിനെ 

കരയിലെ മണല്‍ തരിയില്‍ ഉരസി 

സ്വയം ശുദ്ധി യാകുകയാണ്

നില നില്‍പിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍  

പ്രകൃതിക്ക് മനുഷ്യനെക്കാള്‍ 

വിവേകമുണ്ട് .

പറയാതെ വയ്യ

എന്‍റെ സ്വാകാര്യതയിലെ

വാക്കുകള്‍ 

ഊര് തെണ്ടികളാകുന്നു

എന്‍റെ കിനാവിന്‍റെ നിറം 

കറുപ്പും 

എന്‍റെ പ്രണയം കാമിനിയുടെ 

നഗ്ന മേനിയുമാകുന്നു 

എന്‍റെ സൌഹൃദം നീരുറവ 

പോലെ ശുദ്ധവും 

എന്‍റെ ജീവിതം 

എനിക്ക് പോലും 

തിരിച്ചറിയാന്‍ ക്കഴിയാതെ 

മൂടല്‍ മഞ്ഞിനാല്‍ മൂട പെട്ടിരിക്കുന്നു .

തിരിച്ചറിവ്

പകല്‍ 

മനുഷ്യര്‍ത്തിയുടെ 

തീ നാളങ്ങളില്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ 

എരിഞ്ഞടങ്ങുമ്പോള്‍ 

സൂര്യനും കത്തി തീരുകയാണെന്ന്

  പലരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല . 

2                                                            

ആഴം കൂടിയ വാക്കുകള്‍ക്ക് 

ശുദ്ധ ജല സാന്നിധ്യം ഇല്ലെങ്കില്‍ 

കേള്‍വി കാരന് മനം മടുക്കും 

ചെവി ഏതു വാക്കും കേള്‍ക്കും 

വയര്‍ വാക്കുകളെ സ്നേഹിക്കാറില്ല . 

ഉത്തരം

ഒന്ന് നുള്ളി പോലും നോവിച്ചില്ല നിന്നെ ഞാന്‍ 

എന്നിട്ടും ഞാന്‍ നിന്‍റെ ശത്രുവായി 

നിന്‍റെ ആദര്‍ശ മാണോ എന്നെ നിന്‍റെ ശത്രുവാക്കിയത് 

അല്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ വിശ്വസമാണോ നിന്നെ പ്രകോപിച്ചത് 

എന്‍റെ മാറ് പിളര്‍ക്കും മുന്‍പ് -

പറയുക എന്‍റെ പ്രിയ സോദരാ.

പുഴ

പുഴയുടെ  താളം -

മരണ സീനിലെ സംഗീതം പോലെ 

നാശം തിരിച്ചറിഞ്ഞ പറവകള്‍ 

കരയുകയായിരുന്നില്ല, ശപിക്കുകയായിരുന്നു 

വെയിലും,മഴയും പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങാതെ 

കാലം തെറ്റി നീങ്ങുന്നു .

ആര്‍ക്കും ആരെയും എന്തിനെയും എപ്പോഴും 

നശിപ്പിക്കാം എന്ന അവസ്ഥ വന്നിരിക്കുന്നു 

കലികാലം അല്ലാതെ എന്തു പറയാം .

തനിയെ

പലപ്പോഴും 

കഴിഞ്ഞു പോയ കാലം ഓക്കാനിക്കുമ്പോള്‍

മനസ്സിന്‍റെ ഒഴുക്കില്‍ ഒലിച്ചു പോകാറാണ് പതിവ്. 

നമുക്ക് തോന്നുന്നതാവാം ശരി 

തെറ്റിനെ കാലത്തിന്‍റെ കൈകളില്‍ ഏല്പിച്ചു 

മറവിയുടെ നൂല്‍ പുതപ്പില്‍ ഒളിച്ച് ഉറങ്ങാം 

അല്ലെങ്കില്‍ യാത്രയുടെ വേഗത കുറയും .

കണ്ടത് കണ്ണില്‍ പകര്‍ത്തണം 

കേട്ടത് ചെവിയിലും 

പറയാനുള്ളത് മനസാക്ഷി പറയും 

ഭൂത കാലം -വര്‍ത്തമാന കാലത്തോട് 

വല്ലാതെ പരിഭവിക്കുന്നു. 

നല്‍കിയത് സ്നേഹവും ജീവിതവും 

നല്‍കാനുള്ളത് സമ്പാദ്യവും 

ഒടുവില്‍ ഹൃദയമെന്ന ഖജനാവ്‌ 

കാലിയാകുമ്പോള്‍ കൂടെ പോരാന്‍ 

ആരുമുണ്ടാവില്ല .............

                                   

യാത്ര

എപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്നഒരിടത്തിലേക്ക് 

ഒരു യാത്ര പോകണം 

എന്നിട്ട് ആമഴയെല്ലാം നനയണം 

അപ്പോള്‍ മനസ്സാകെ തണുക്കും 

എന്നിട്ട് എന്‍റെ കയ്യില്‍ കരുതിയ 

സൂര്യനെ അവര്‍ക്ക് നല്‍കി -

തണുത്ത ഹൃദയവുമായി 

തിരിച്ചു വരണം.

നിലാവിന് നീളം കൂടുമ്പോള്‍ -

കിനാവിനു കണ്ണു നിറയും 

മഴ തോരാതെ പെയ്തപ്പോള്‍ 

കിളികള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് 

ആരും കേട്ടില്ല .........

കുതിര്‍ന്ന തൂവലുകള്‍ ഉണക്കാന്‍ 

പക്ഷി എങ്ങോട്ടന്നില്ലാതെപറന്നു 

ഒടുവില്‍ തിരുച്ചു വന്നപ്പോള്‍ 

മരം കരയുകയായിരുന്നു .

മഴയും മരവുംസങ്കടങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍ 

ഞാന്‍ കരയാന്‍ പാടില്ല ....

ചിറക് തളര്‍ന്നപ്പോഴും തന്‍റെ-

വേദന ഉള്ളിലൊതുക്കി 

എന്‍റെ കണ്ണീരും കൂടി വീണാല്‍ 

കൂട് ഒലിച്ചു പോകും .

മനുഷ്യന്‍ 

സിനിമയില്‍ ,സീരിയലില്‍

ഇഷ്ട നായകന് ,നായികക്ക് 

അല്ലെങ്കില്‍ അവരുമായി 

അടുത്ത കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക്

ഒരു അപകടം സംഭവിച്ചാല്‍ 

ഒരു കയ്യേറ്റം നടന്നാല്‍ 

പ്രണയിക്കുന്നവരും  അല്ലാത്തവരും 

വേര്‍ പിരിഞ്ഞാല്‍ അവര്‍ക്ക്

വേദനിക്കുന്ന ഒരു സീന്‍ വന്നാല്‍ 

നമ്മുടെ കണ്ണുനിറയും,തൊണ്ട ഇടറും  

നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് -

അയല്‍ വാസികള്‍ക്ക്,നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ 

അപത്തുകളും,അപകടങ്ങളും 

ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍  പലരുടെയും 

കണ്ണു നിറയുന്നില്ല തൊണ്ട ഇടരുന്നില്ല 

പച്ചയായ ജീവിത കഥ 

ഒറ്റ ടേക്കില്‍ ജീവിച്ചു നരകിക്കുന്നവരുടെ 

കണ്ണീരു കാണുമ്പൊള്‍ ആരും കരയുന്നില്ല 

ഒരു സീന്‍ നാലും അഞ്ചും ടേക്കില്‍ 

അഭിനയിച്ചു എഡിറ്റു ചെയ്തു 

ഫിലിമാക്കി ക്യു നിന്നുതീവിലകൊടുത്തു 

ടിക്കറ്റെടുത്ത് നമ്മള്‍ കരയും 

നമ്മള്‍ തന്നെയാണോ മനുഷ്യര്‍ ?

കാഴ്ച

ആ നിലവിളി  കേട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടും 

ഞാനന്തിച്ചു നില്കുന്നു 

ചിന്തകള്‍ നഷ്ട്ട കണക്കുകള്‍ 

കൂട്ടുകയായിരിക്കും

ഒന്നു നോക്കാന്‍ പോലും 

എന്‍റെ തലക്കനം സമ്മതിക്കുന്നില്ല 

വാക്കുകളില്‍ ദയയുള്ളവര്‍ 

ആരെയും  സഹായിക്കാറില്ല 

ഓരോ ആളും ഒരു ഇരുണ്ട ലോകമാണ് 

മനസ്സിന് ...........

കുരുടെന്റെ കാഴ്ച  പോലും 

ഇല്ലാത്തവര്‍  എന്നെ പോലെ എത്ര പേര്‍ .

ഹൃദയ നൊമ്പരം

നിന്‍റെ കണ്ണിലെ നനവായിരുന്നു 

നിന്‍റെ ചുണ്ടിനും 

നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ നനവായിരുന്നു

നിന്‍റെ മനസ്സിനും 

നിന്‍റെ സ്വപ്നം തൂവലുകള്‍ പോലെ -

മൃദുലവും ഭംഗി യുള്ളതുമായിരുന്നു

നിന്‍റെ സന്തോഷം എനിക്ക് ഉത്സവ-

നാളുകള്‍ പോലെയായിരുന്നു 

വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടോ പിണക്കം കൊണ്ടോ -

ആയിരുന്നില്ല നീയെന്നെ തോല്‍പ്പിച്ചത് 

ഇട മുറിയാത്ത കണ്ണീര്‍  കൊണ്ടായിരുന്നു 

ഞാന്‍ നിന്നെ കുറിച്ച് കണ്ടു കൂട്ടിയ 

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് പൂപ്പലിന്റെ നനവ് 

ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നു കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയ 

രക്ത തുള്ളികള്‍ക്ക് ജീവിക്കാന്‍ കൊതി

അറിഞ്ഞതും കണ്ടതും കേട്ടതും 

തലച്ചോറിനെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു  

ഇങ്ങനെയൊക്കെ യായിരിക്കാം പ്രണയം 

ശരീരം മനസ്സിനോടും മനസ്സ്-

അത്മാവിനോടും പിണങ്ങുപോള്‍

എല്ലാ രോഗങ്ങള്‍ക്കും  പരിഹാരം 

അവസാനമായി ... 

എന്നെ ചുംപിച്ചു കരഞ്ഞു നീ അകന്നപ്പോള്‍ 

എന്‍റെ ഹൃദയം നിന്‍റെ കയ്യിലായിരുന്നു  .

എല്ലാം  എന്‍റെ തോന്നലായിരിക്കാം ...

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വില്‍ക്കാനുണ്ട്

എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ വെണ്ണീരില്‍ 

പിന്നെയും ആശകള്‍ പൂക്കുന്നു 

കണ്ടു കൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് 

തല ചായ്ക്കാന്‍ ഇടമില്ലാതെപൊള്ളുന്ന-  

വെയിലില്‍ പലതും  എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു .

ഒരിക്കല്‍ ...........

ചുവന്ന മഴ പെയ്ത ഒരു സന്ധ്യയില്‍ 

ആത്മാവ് നഷ്ടപെടാത്ത ഒരു സ്വപ്നം 

കാര്‍മേഘങ്ങളുടെ വിളി കേട്ടു.

പലപ്പോഴും പലതും കൊതിച്ചു 

പലതും പലപ്പോഴും മറന്നു 

ഒരു മനുഷ്യയുസ്സോളം കൊതിച്ചത് 

രക്തത്തില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു 

മോഹങ്ങള്‍ ശരീരത്തിനെ ബലപെടുതുകയോ

അതോ ദുര്‍ബല പെടുതുകയോ .

ഒന്നറിയാം, പല സ്വപ്നങ്ങളെയും 

കാലം  കാത്തു നില്‍ക്കാതെ പോയി

സ്വപ്നങ്ങളുടെ എതിര്‍ ചേരിയിലാണ് കാലം

പലതും നേടാന്‍ കഴിയാത്തതിന്‍റെ  

സംഘര്‍ഷത്തിലാണ്  ഞാനിന്നും 

എല്ലാം മറക്കാന്‍ സമാധാനത്തിന്‍റെ

തൂ വെള്ള പ്രാവുകളെ മനസ്സിലേക്ക് - 

മാടി വിളിക്കാറുണ്ട് .

എല്ലാം ആരോടെങ്കിലും തുറന്നു പറയാനോ

പങ്കിടാണോ എനിക്കാകുമായിരുന്നില്ല 

ലാഭമായാലും നഷ്ടമായാലും 

എല്ലാം ഉള്ളിലോതുക്കുക 

അതായിരുന്നു ശീലം .

ഇനിയും 

എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ മനസ്സിന്‍റെ-

സമുദ്രന്തരങ്ങളില്‍ പവിഴ മുത്തുകള്‍ പോലെ 

ഒളിഞ്ഞു ഉറങ്ങട്ടെ  .

ചുവന്ന പകല്‍

നിമിഷങ്ങള്‍ 

ഹൃദയ താളം പോലെ 

ചോര പുരണ്ടു പിടയുമ്പോള്‍ 

ദൈര്‍ക്യമേറിയ മണിക്കൂര്‍  

കാഴ്ച കാരന്‍ മാത്രം 

മുന്‍പേ പിറന്ന നാളുകള്‍ 

വാര്‍ധക്യത്തിന്റെ അവശതയില്‍ 

ചുമച്ചു തുപ്പുന്നു 

പകല്‍, പല്ല് കൊഴിഞ്ഞ മോണ-

കാട്ടി ചിരിക്കുന്നു 

രാത്രി, കാണാത്ത കണ്ണുകൊണ്ട് 

തുറിച്ചു നോക്കുന്നു .

ഇരുട്ടില്‍ 

കുഴി മാടങ്ങള്‍ ഇനിയും പൂക്കും 

മനുഷ്യന് വിവേകം 

വന്നിടും  കാലത്തോളം 

ലോകമാകെ 

മുല്ലപൂ കാറ്റു ഏറ്റുഏകാധിപതികള്‍ 

കടപുഴകി വീഴുമ്പോള്‍ -

ജനാധിപത്യവാദികള്‍ ഇരകളെ  

വീതം വെയ്കുന്നു .

 ഇനിയൊരു മുന്നറിയിപ്പില്ല 

പരിമളം വീശുന്ന കൊടും  കാറ്റു 

നമ്മുടെ നാട്ടിലേക്ക്
കാത്തിരിക്കുക 

മുറിവേറ്റ വര്‍ക്ക്  ഹൃദയ -

താള തെക്കള്‍    മിടിച്ചത് 

മനസ്സായിരുന്നു .

ജീവന്‍

എപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്നഒരിടത്തിലേക്ക് 

ഒരു യാത്ര പോകണം 

എന്നിട്ട് ആമഴയെല്ലാം നനയണം 

അപ്പോള്‍ മനസ്സാകെ തണുക്കും 

എന്നിട്ട് എന്‍റെ കയ്യില്‍ കരുതിയ 

സൂര്യനെ അവര്‍ക്ക് നല്‍കി -

തണുത്ത ഹൃദയവുമായി 

തിരിച്ചു വരണം .

അനുഭവം

എന്‍റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു കടലും 

ഞരമ്പിലൂടെ ഒരു നദിയും ഒഴുകുന്നു 

എന്നിട്ടും, ഹൃദയ വേദന മാറാന്‍   

കണ്ണു നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നില്ല..

ഹൃദയ ശൂന്യനെന്നു ചിലര്‍ 

കണ്ണില്‍ ചോരയില്ലാതവനന്നു മറ്റുചിലര്‍ 

പറഞ്ഞത് മൂടിവെച്ച്,പറയാത്തത് 

പലവുരു പലരും പറഞ്ഞു , 

അറിഞ്ഞു കൊണ്ടായിരുന്നില്ല 

ഉറയ്കാത്ത മണ്ണില്‍ കുറെ നടന്നപ്പോള്‍ 

കാലൊന്നു ഇടറി അത്ര മാത്രം 

ഹൃദയം എരിഞ്ഞുതീരുമ്പോഴും 

പൌരുഷം ..കണ്ണു നീരിനെ

കടല്‍ ഭിത്തി പോലെ തടഞ്ഞു .